Streven en Stroming.
	De CiA hecht grote waarde aan de roeping van het priesterschap. Dit wordt niet gezien als iets wat je naast je gewone leven er even bij kunt doen, maar als iets wat je gehele leven moet vervullen en dat daarom grote offers vraagt. Het is mede daarom dat wij hebben besloten af te stappen van het systeem waarbij elk lid een priester(es) is. De vereisten die met een dergelijke functie samenhangen zijn voor veel mensen tegenwoordig blijkbaar amper op te brengen, terwijl de roep om spirituele magische ervaring en beleving onverminderd groeien blijft. Binnen de Wicca is er al veel eerder sprake geweest van het accepteren van eventuele lekenvolgelingen. Dat zou in het geval van open rituelen onvermijdbaar zijn, en ook zeker tegemoet komen aan de bestaande vraag. Een dergelijke opzet vereist echter een gedegen organisatie met een betrouwbaar priesterschap dat tegen deze taak is opgewassen. In de huidige situatie is dit daarom helaas (nog) niet mogelijk, simpelweg omdat er niet voldoende capaciteit aan priesters/priesteressen aanwezig is. Daarnaast ontbreekt vooralsnog de hiervoor nodige ruimte. Om toch aan de vraag tegemoet te komen worden er door diverse groepen nu en dan (semi) openbare bijeenkomsten georganiseerd. Het aanbod hierin is weliswaar beperkt, maar toch groot genoeg om onduidelijkheid te scheppen. Hierbij is het goed te weten dat iedere officieel gewijde priester(es) gezworen heeft om nooit enige vergoeding voor haar of zijn 'kunde' te zullen vragen of accepteren. Natuurlijk, het spreekt voor zich dat sommige onvermijdelijke onkosten verrekend worden. Zonder gezamenlijke betaling van zaalhuur, kaarsen, wierook en andere benodigdheden zou er helemaal niets meer mogelijk zijn. Maar wanneer er voor dergelijke rituele bijeenkomsten of sessies bedragen worden gevraagd die de gemaakte onkosten overschrijden, dan heeft men waarschijnlijk te maken met iemand die hetzij geen correct gewijd priester(es) en niet aan eed gebonden is, of met iemand die de regels met voeten treed. Beide gevallen zijn niet echt wenselijk als voorziening in een groeiende behoefte. Met lede ogen zien we aan hoe velen niettemin bereid zijn te betalen voor dure en zo nu en dan twijfelachtige cursussen en workshops, die in een weekend of met een beperkt aantal sessies beweren het resultaat van jarenlange training en studie te kunnen bereiken. Het principe ‘voor elk wat wils’ schiet hier zijn doel voorbij, en het is mede deze kwalijke ontwikkeling die ons noopt een duidelijk standpunt in te nemen.
Eerste bijeenkomst en eerste semi-openbare bijeenkomst.
	In de Wicca staat de natuur centraal. Niet alleen worden de rituelen afgemeten aan de voortgang der seizoenen, de volgelingen zelf zijn ook nauw betrokken bij het welzijn van de natuur. Althans, dat was zo in den beginne, en dat zou het ook nu nog moeten zijn. Dat impliceert een stellingname en een politieke keuze. Wie voor natuur zorgdraagt hoort hiernaar te leven. Het volgen van een Westers destructief consumptiepatroon omdat dit nu eenmaal ‘lekker’ is, is naar onze mening moeilijk te verenigen met de groene idealen waar de Wicca voor staat. Maar ook hier valt een vreemde tendens te bespeuren, waarbij vele zogenaamde volgelingen de natuur slechts als een uiterlijke vorm ervaren. Buiten de wereld van geloof en ritueel, leiden zij een ander leven waarin deze waarden schijnbaar niet meer tellen. Dat dit niet de bedoeling kan zijn, is duidelijk. Een keuze voor Wicca vraagt om een leven afgestemd op de Goddelijke kracht van de natuur. Dat veronderstelt een scherp bewustzijn en verantwoordelijkheidsbesef van de consequenties van je dagelijkse leven. Ook zien we dat er een groeiende verwarring is ontstaan tussen Wicca en paganisme als serieuze religieus filosofische stroming enerzijds, en de wereld van sprookjes en fantasy anderzijds. Tot onze grote verbazing zijn Wicca groepen- en activiteiten een vast verschijnsel geworden op menig fantasy– of gothic festijn waar alles draait om de commercie. Wij nemen hier afstand van. Toch dompelen hele volksstammen zich met genoegen onder in de commerciële mix van geloof en vermaak teneinde een feelgood ervaring te krijgen of gelijkgestemden te ontmoeten. De vraag schept hier een aanbod, en in principe is hier niets mis mee, maar dat dergelijke festijen niets met Wicca te maken hebben zou duidelijk moeten zijn. Bij de onwil tot het maken van een bewuste en in principe politieke keuze stuiten we tenslotte ook vaak op de onwil om zich uit te spreken tegen politiek extreme standpunten, die zich helaas ook binnen Wicca en paganisme regelmatig laten horen. Wicca, en het paganisme als geheel, is van oorsprong een vrije stroming en kent geen onderscheid naar ras of volk. Het ontstaan van racistische, nationalistische en zelfs fascistische varianten moet dan ook sterk worden bestreden. Dergelijke groeperingen zouden niet mogen worden toegelaten tot de grotere gemeenschap die immers claimt zelf in het verleden vervolgd en gediscrimineerd te zijn. Dat dit nu en dan wordt nagelaten heeft er helaas toe geleid dat Wicca en paganisme soms door rechts extreme groepen zijn binnengehaald als mogelijke geestverwanten. De onwil zich hiervan te willen distantiëren en de gemeenschap hiervan te zuiveren heeft ertoe geleid dat de CiA op geen enkele wijze geassocieerd wil worden met de bestaande overkoepelende paganistische organisaties. Immers, het weigeren politieke stelling in te nemen is een politieke stellingname in zichzelf waarbij gekozen wordt voor een bondgenootschap met door ons ongewenste elementen.

---

- Vorige Pagina / Index / Volgende Pagina -